کاشـــــــــــــــــــــــــکی...

باز هم منم غريب ترين شرقي دنيا

آري غريبم

غريبي كه هيچ نگاهي انتظارش را نمي كشد

و هيچ قلبي به عشق او نمي تپد

غريبي كه پناهگاه دل تنهايش ديوار خيالي عاطفه هاست

كاش..........

كاش كودكي بيش نبودم تا پناه دل بيمارم

عروسك هايم مي شدند

كاش نهالي بودم تا زمين پناهم ميداد

و يا كاش سكوتي بودم و بر لبان دختركي تنها

پناه مي گرفتم

چه بگويم كه بي تو غريب تر از هميشه ام!

كاش بيش از اين مي ماندي تا شانه هايت

پناهگاه دلتنگي هايم شود

تو بي گناهي!

من غريب بودم و تو غريب نواز

ولي افسوس كه.......

ندانستي قلبت درياي پر وسعت عشق اوست

ندانستي اين غريبه همهء هستي اش وجود توست

و چگونه

احساس و عشقش را در سكوت غم به زنجير كشيدي

اما........

اي نبض زندگي من اين را بدان كه تا ابد دوستت دارم

و در غربت تنهاي دلم غريبانه به انتظار آمدنت مي نشينم!

                                  

                                                                              (مهتاب)

|+|

خاطره!

 تو به من خنديدي و نمي دانستي من به چه دلهره از باغچهء همسايه

 سيب را دزديدم!!!

 باغبان از پي من تند دويد

 سيب را دست تو ديد

 سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

 و هنوزم كه هنوز است

 سالها رفتن گام تو در گوش من

 آرام آرام ميدهد آزارم

 و هنوز غرق اين پندارم

 كه چرا باغچهء خانهء ما سيب نداشت....؟!

                                                                چرااااااا...؟!

 

|+|

آیا دیگر امیدی هست....؟!

 

خيلي وقت بود كه دنبالت مي گشتم اما هر بار

نوميد تر تو را نمي يافتم

بار اول در كنار دريا مي دويدي....

ورد پاهايت را موجهاي سر خوشي كه خبر از

روياهاي دا من نداشتند

با شن ريزهاي اعماق دريا مي پوشاندند

بار دوم در كويري به دنبالت بودم....

ورد پاهايت را بادي ميانه برهم زن وپرهياهوپر از خاك كرد

 

بار سوم زمستان بود....

مي پنداشتم كه برف رد پاي تو را به من آشكار خواهد كرد

اما دانه هاي برف

با نازو عشوه براي سرشكستگي من هم كه شده

اعماق رد پايت را مي پوشاندند

                                                آيا ديگر اميدي هست......؟!

|+|

پرنده مردنی ست!

   دلم گرفته است

  دلم گرفته است

  به ایوان می روم و انگشتانمرا

  بر پوست کشیدهء شب می کشم

  چراغ های رابطه تاریکند

  چراغ های رابطه تاریکند

  کسی مرا به آفتاب

  معرفی نخواهد کرد

  کسی مرا به مهمانی گنجشک ها نخواهد برد

  پرواز را به خاطر بسپار 

  پرنده مردنی ست  

                                     

|+|

خیلی سخته......

خیلی سخته تو زمستون غم بشینه روی برفا

می سوزونه گاهی قلبو زهر تلخ بعضی حرفا

خیلی سخته اون کسی که اومدو کردت دیونه

هوساش وقتی تموم شد بگه پیشت نمیمونه

خیلی سخته اون کسی که گفت واسه چشمات میمیره

بره و دیگه سراغی از تو نگات نگیره

خیلی سخته تا همیشه پای وعده ها نشستن

چه غریبه زندگی وقتی که دلها رو شکستن

خیلی سخته واسه ی اون بشکن یه روز غرورت

ولی اون نخواد بمونه همیشه سنگ صبورت

خیلی سخته اون که دیروز تو واسش یه رویا بودی

از یادش رفته که واسش تو تموم دنیا بودی

 

                                                  خیلی سخته...........

|+|

...........؟؟؟!!!!!

|+|